Birkaç yıl önce, Seattle Özel Olimpiyatları'nda, tümü fiziksel ve zihinsel engelli dokuz yarışmacı, 100 metre koşusu için, başlama çizgisinde toplanmışlardı. Başlama işareti verilince, hepsi birlikte harekete geçtiler. Bir hamlede başlayamamış olmalarına rağmen, en az yarısının, bitirmek ve kazanmak için istekli olduğu dikkati çekiyordu. Yarışın başladığı anda, yarışmacılardan birisi, tökezleyip yere düştü ve ağlamaya başladı. Diğer sekiz kişi, delikanlının ağlamasını duymuşlardı. Yavaşladılar ve arkalarına baktılar. Hepsi yönlerini değiştirdi ve geriye dönerek onun yanına geldiler. İçlerinden biri, eğilip ağlayan çocuğu öptü, onu teselli etti. Sonra dokuzu birden kolkola girdiler ve bitiş çizgisine doğru hep birlikte yürüdüler. Stadyumdaki herkes, ayağa kalkıp dakikalarca onları alkışladı.

    Olimpiyatları izlemeye gelen insanlar başta olmak üzere, dolaylı yollardan da olsa işiten herkesin dillerinden düşürmediği bu dokuz gencin hikayesinden öğrenebileceğimiz çok şey var.

Bu hikâyeyi bana gönderen, sitenin zenginleşmesine yardımcı olan Dr. Ömer MENEKŞE'ye teşekkür ederim. (webmaster)